لبانت را می ستایم

لبانت را می ستایم

که تندیس شاعرانگی اند

بر تن آینه

به سرخی آلاله های واژگونی

که دوره کرده اند عبور نگاه عابری را

که مردد مانده بین دلواپسی هایش

جاودانگی ارثیه ای است

جامانده میان انحنای اندامت

و نگاهت ساحره ای است

سیاه پوش

که مردگان را به رقصیدن وا می دارد

تو سفیر شلیک آخرین گلوله ای

که پیام رهایی دارد

برای تنها بازمانده زمین تیلا بختیاری

---

ره میخانه و مسجد کدام است...؟؟...